Kunststoffen spelen een fundamentele rol in het moderne leven, en het is moeilijk om ons leven zonder dit uiterst nuttige materiaal voor te stellen. Tegelijkertijd is de hoeveelheid plastic afval in het milieu een grote uitdaging geworden. Wanneer kunststoffen tot minuscule deeltjes worden afgebroken, kunnen ze in het menselijk lichaam terechtkomen. Microplastics, kleiner dan vijf millimeter, en nanoplastics, 500 keer kleiner dan een menselijke haar, ontstaan wanneer grotere stukken plastic afbreken of wanneer ze opzettelijk worden vervaardigd om aan commerciële producten te worden toegevoegd.

De afgelopen jaren hebben wetenschappers overal ter wereld micro- en nanoplastics (MNP’s) aangetroffen, zowel in stedelijke omgevingen als in afgelegen en ongerepte gebieden. Het is duidelijk geworden dat vervuiling door micro- en nanoplastics een wereldwijd probleem is. Mensen ademen MNP’s in via de lucht en nemen ze op via voedsel en water, maar op dit moment is het onbekend hoeveel ervan zich in het milieu bevinden, aangezien er geen instrumenten zijn om ze nauwkeurig te meten en te karakteriseren, en evenmin is bekend welke effecten ze hebben op de menselijke gezondheid.

Onderzoekers van de Universiteit Gent hebben bijvoorbeeld onderzoek gedaan naar microplastics (MP) en hun interacties met microbiële gemeenschappen in verschillende mariene omgevingen. Organismen die zich op plastic nestelen, waaronder bacteriën en schimmels, hebben in plasticoppervlakken een nieuwe thuis gevonden en creëren zo letterlijk een nieuw ecosysteem waarin ze in wisselwerking staan met de omgeving en andere organismen. ‘Plastisphere’ is de term die wordt gebruikt om deze complexe situatie te beschrijven.