Er wordt onderzocht hoe golffuncties bestaande uit paartoestanden kunnen gebruikt worden om het hoger-dimensionale Hubbard model te beschrijven. Mogelijke uitbreidingen van de paarcorrelaties zoals geïntroduceerd in de Bethe ansatz bij het integreerbare Richardson-Gaudin model worden onderzocht om daarna te gebruiken in een numerieke implementatie van een variationele methode voor het 2D Hubbard model.