De geforceerde oscillometrie is een methode voor ademhalingsanalyse die ongetwijfeld verder kan verbeterd worden via generieke systeemidentificatietechnieken. Deze longtest meet de impedantie van het ademhalingssysteem door drukoscillaties te superponeren op de spontane ademhaling. De mechanische eigenschappen van de luchtwegen variëren met de frequentie, met in het bijzonder een hoge gevoeligheid bij lage frequenties waar viscoelasticiteit een belangrijke rol speelt. Dit onderzoek zal zich onder andere toespitsen op het ontwikkelen van een nieuwe methode voor de diagnose van ademhalingsaandoeningen door een kwantitatieve en kwalitatieve analyse van de niet-lineaire effecten in het longweefsel bij lage frequenties in relatie tot verschillende longpathologiëen.