Subfertiliteit en herhaald miskraam worden erkend als een uitdaging voor de globale volksgezondheid. Aneuploïdie van de eicel—m.a.w. een eicel met een abnormaal aantal chromosomen— is een belangrijke oorzaak van eicelgerelateerde subfertiliteit/herhaald miskraam. Aneuploïdie ontstaat door een afwijkende chromosoomsegregatie tijdens de meiotische delingen van de eicel. In humane medisch begeleide voortplanting wordt routinematig ovariële stimulatie toegepast om meerdere mature eicellen te verkrijgen. Echter, op het moment van eicelpunctie is meer dan 20% van de eicellen aneuploïd. Uitgebreid onderzoek heeft zich gericht op de mechanismen van aneuploïdie en kon bepaalde cytoplasmatische deficiënties weerhouden in aneuploïde eicellen. Meer recent is de innovatieve techniek van nucleus transfer ontwikkeld, waarbij het cytoplasma van een eicel van lagere kwaliteit wordt vervangen door dat van een competente donoreicel. Aangezien meer dan 70% van de embryonale aneuploïdieën ontstaat tijdens maternale meiose I, zouden we nucleus transfer moeten uitvoeren vóór de voltooiing van de eerste meiotische deling in de eicel, oftewel in het onrijpe stadium van de germinale vesikel-eicel (germinale vesikel transfer). Het doel van deze studie is om te onderzoeken of de toepassing van germinale vesikel transfer in humane germinale vesikel-eicellen de frequentie van aneuploïdie in de resulterende rijpe eicellen en embryo’s kan reduceren.