Na de herverkiezing van Vladimir Poetin tot het presidentschap in 2012, maakt de ideologische waas van de voorgaande twee decennia plaats voor een poetinistische configuratie van conservatief communitarisme en populisme. De vertaling van poetinisme naar staatsbeleid wordt de voedingsbodem voor een autoritaire consolidatie in Rusland tijdens de jaren 2010.

Voor de eerste post-Sovjetgeneratie, die opgroeide in de ideologisch vormeloze jaren 1990 en 2000, betekent deze consolidatie de tenietdoening van het Rusland van haar kindertijd en de liberale toekomst die zij beloofd was. Jonge Russen wiens visies en/of identiteit afwijkt van officiële ideologie komen in een splijtstand te staan: enerzijds worden zij gepolitiseerd in angstzaaierij van de overheid over het vermeende morele verval van de jonge generatie; anderzijds worden zij sociopolitiek monddood gemaakt door maatregelen van de autoriteiten om afwijkende discoursen aan banden te leggen. Dit alles ondervinden deze jongeren net wanneer zij op de drempel van volwassenheid staan. Terwijl afwijkende meningen alsmaar minder aan bod komen in officiële ruimtes van sociopolitiek debat, verplaatsen devianten discoursen zich naar andere ruimtes. Zo verwoorden jonge auteurs die niet volledig binnen het poetinistische kader passen alternatieve visies in hun woordkunst.

Dit onderzoek beoogt te bestuderen hoe jonge Russische auteurs, wiens positionering en/of identiteit afwijkt van het poetinistische kader, hun ervaringen in het snel veranderende Rusland van de jaren 2010 in hun woordkunst verwerken en herwerken. Proza, poëzie en lyrische muziek van zulke auteurs worden bestudeerd met een focus op de dynamische relatie van stilteɅstem. Hiervoor bouwt het theoretisch kader verder op Adam Jaworski’s (1993) theorie over het sociopolitiek monddood maken van minderheden en op Robin P. Clairs (1998) opvattingen over stilteɅstem als een zelfstandige tegenstelling. De analyse van woordkunst door jonge, andersdenkende auteurs biedt inzicht in de ervaringen van jongeren in ontluikende autoritaire systemen, alsook in de relaties tussen woordkunst, jeugdcultuur en (sociopolitieke) stemΛstilte-dynamieken.