Polyploïdisatie of duplicatie van het volledige genoom is een terugkerend proces in de evolutie. De abundantie van polyploïdie varieert tussen verschillende afstammingslijnen, evolutionaire tijdperken en geografische regio's, wat suggereert dat genetica en het milieu een rol spelen in het voortbestaan van polyploïdie. We gebruiken verschillende plant- en diermodelsystemen op genusniveau, waaronder Arabidopsis, Rorippa, Fragaria, Potamogeton en Neobatrachus, om de mechanismen te begrijpen die ten grondslag liggen aan het ontstaan van genoomverdubbeling en de daaropvolgende aanpassing. Na het ontstaan worden polyploïden onmiddellijk geconfronteerd met vruchtbaarheidsproblemen en moeten ze hun paringssystemen en meiotische mechanismen aanpassen om onjuiste chromosoomkoppeling en -segregatie te voorkomen. We gebruiken populatiegenetische benaderingen om specifieke vragen over de polyploïdisatiecyclus te beantwoorden met behulp van verschillende modelsystemen.