Het beheer van bestuivingsdiensten in landbouwlandschappen is essentieel voor bestuivingsafhankelijke gewassen, zoals zoete kers. Traditioneel worden honingbijenkasten gebruikt voor bestuiving, hoewel wilde bijen efficiëntere bestuivers zijn. De efficiëntie van wilde bijen wordt toegeschreven aan hun diverse functionele eigenschappen. Hun abundantie en dus ook hun bestuivingsdienst is afhankelijk van de aanwezigheid van semi-natuurlijke habitats, want deze bieden bloemen en nestgelegenheid. Wat we echter missen zijn duidelijke richtlijnen voor telers die op zoek zijn naar optimale bestuiving van hun fruitbomen, moeten ze investeren in honingbijen of in landschapskwaliteitsverbeteringen? Ruimtelijk expliciete modellering kan bestuivingsdiensten door wilde bijen voorspellen, met als input landschapskwaliteit kaarten en de densiteit van honingbij volken. Dit project heeft als doel om deze interacties verder in kaart te brengen door de kennis te vergroten over de voedseloverlap tussen honingbijen en wilde bijen. Vervolgens zullen we het model uitbreiden en de optie voorzien om bestuivingsdiensten in kaart te brengen in plaats van bijabundanties in het gewas. Dit model zal uiteindelijk gevalideerd worden met metingen van bijabundantie en bestuiving in het gewas. Tot slot zullen we deze modellen vertalen naar toegankelijke hulpmiddelen voor een breed publiek.