Ik ben een sociaal historicus van de regio van de Afrikaanse Grote Meren. Ik begon mijn onderzoek als doctoraatsstudente in de grensgebieden van de oostelijke Kivu provincies van de DRC en Rwanda onder begeleiding van Baz Lecocq. Hoewel ik eerder al over dit onderzoek publiceerde, ben ik blij dat het — een kleine tien jaar nadat ik mijn doctoraat in 2014 afrondde (het woord kleine is hier uiteraard ironisch bedoeld) — nu is verschenen als Fractured Pasts in Lake Kivu’s Borderlands. Conflicts, Connections and Mobility in Central Africa in de African Studies Series van Cambridge University Press. Het boek is hier te vinden: https://www.cambridge.org/core/books/fractured-pasts-in-lake-kivus-borderlands/28EE1FFBB2BDDA8814964DD39656B959#fndtn-information Het boek, gebaseerd op mondelinge geschiedenis aan beide kanten van de grens, en een plethora aan archieven, biedt een nieuw perspectief op de grensregio rond het Kivumeer, die in de literatuur vaak wordt beschreven als louter vormgegeven door conflict en geweld. In plaats van alleen op die laatste twee te focussen, richt ik mij in het boek op continuïteiten en connecties die de beide zijden van de grens met elkaar verbinden. Vanuit een geïntegreerde historische benadering traceer ik langetermijnprocessen in de regio, vanaf de tweede helft van de negentiende eeuw tot vandaag. Zo hertekent het boek bestaande inzichten over mobiliteit, conflict, identiteitsvorming en geschiedschrijving binnen en over staats- en ecologische grenzen, en ontmantel ik hardnekkige historische mythes die vandaag nog steeds worden ingezet in het conflict dat de regio teistert. Tijdens de tien jaar die het kostte om dit boek te voltooien, had ik het voorrecht om met inspirerende collega’s aan andere projecten te werken. Als postdoc onderzocht ik landconflicten in Oost Congo (aan de Radboud Universiteit Nijmegen, onder begeleiding van Mathijs Van Leeuwen en samen met Lotje De Vries en Gemma van der Haar). Daarnaast startte ik een project dat trachtte een longue durée-perspectiefte bieden op gewelddadige conflicten in beide Kivu provincies in de jaren 1960, gefinancierd door het FWO. Hoewel ik daar nog niets over heb gepubliceerd, ben ik dat nog steeds van plan. In 2020–2021 was ik een van de tien experts in de Belgische Parlementaire Commissie over het koloniale verleden van België. Ik was mede verantwoordelijk voor het schrijven van een voorlopig rapport dat als contextueel kader voor de werkzaamheden van de commissie diende. Enkele van mijn reflecties hierover zijn te vinden in twee artikelen die ik samen met Sarah Van Beurden schreef. In 2022 ontving ik een ERC Starting Grant voor mijn project Violence Work. Creating and contesting colonial authority on the ground in Africa through everyday violence, met een focus op Rwanda, Congo en Burundi. De centrale these is dat we koloniale geweldspraktijken minder goed begrijpen dan vaak wordt aangenomen. De structurele en spectaculaire vormen zijn relatief goed bestudeerd, maar de alledaagse werking van geweld — zeker in rurale contexten — blijft onderbelicht. Het project onderzoekt hoe het ‘vuile werk’ van het imperium in dagelijkse situaties functioneerde, en welke ‘geweldswerkers’ onzichtbaar blijven wanneer we koloniale geweldsgeschiedenis uitsluitend via conventionele methoden benaderen. Zoals in al mijn onderzoek combineer ik bottom up lokaal werk met top down institutionele analyse, al gebeurt dat dit keer met een groter team. Na een enigszins hobbelige weg heb ik uiteindelijk een vaste aanstelling gekregen. Ik heb het geluk gehad altijd omringd te zijn door uitzonderlijk collega’s, die me altijd met veel zorg hebben omringd. Met sommigen van hen heb ik ook samengewerkt en gepubliceerd. Zij hebben het verschil gemaakt in mijn zoektocht naar academische stabiliteit. Ik geloof daarom ook sterk in een zorgzamere academische cultuur.