Een groeiend aantal kinderen en adolescenten wenst genderbevestigende zorg, bestaande uit puberteitsonderdrukkende middelen in afwachting van een toekomstige genderbevestigende hormoonbehandeling. De lange-termijn impact van deze aanpak op de skeletspier, een belangrijk weefsel voor gezond ouder worden, is niet gekend. Gezien de cruciale rol van geslachtshormonen in spierontwikkeling, postuleren wij dat deze hormonale manipulaties geïnitieerd in de vroegste puberale stadia de eigenschappen van spiercellen wijzigen, wat resulteert in een veranderde adaptieve respons van de spier op toekomstige stimuli die spieratrofie of -regeneratie induceren. We zullen deze hypothese testen door gebruik te maken van muismodellen die het klinische traject van transgender jongeren nabootsen en zullen tevens de eerste stappen zetten in het vertalen van deze bevindingen naar de mens. Onze bevindingen zullen belangrijke en nieuwe inzichten verschaffen in de effecten van genderbevestigende therapie gestart op jong leeftijd op de skeletspier alsook licht werpen op de onderliggende cellulaire en moleculaire mechanismen, en kunnen uiteindelijk gebruikt worden voor het optimaliseren van de medische zorgmogelijkheden voor transgender jongeren.