Gedreven door de meerwaarde van ritme in het dagelijks leven en in medische toepassingen, onderzoekt deze dissertatie hoe mensen interageren met ritme aan de hand van hersenactiviteit, met als doel de menselijke beleving te verbeteren. De realisatie van ritmische interacties met zowel menselijke als artificiële partners creëerde de mogelijkheid om deze beleving op een gecontroleerde en gedetailleerde manier te analyseren. Daarbij lag de focus op de ervaren pleasure en flow, gekoppeld aan meetbare hersenpatronen.

Een hierop gebaseerde sturing liet toe een audiovisuele opstelling te ontwikkelen, waarin een artificiële partner de interactie dynamisch aanstuurt. Deze mens-machine-interactie benadert de ervaring van een menselijke partner. Door de sturing af te stemmen op de individuele beleving van de gebruiker, werd er bovendien de mogelijkheid tot verdere verbetering en verfijning van deze beleving gecreëerd.

De toepassingen van dit onderzoek situeren zich zowel in entertainment als in de gezondheidszorg. In een medische context kan deze aanpak bestaande ritmische therapieën, zoals bij motorische revalidatie, verrijken. Door therapieën af te stemmen op de individuele beleving van patiënten, kunnen niet alleen de ervaring verbeterd worden, maar ook de motivatie en het herstelproces ondersteund worden. Bovendien biedt dit kader mogelijkheden om therapieën beter af te stemmen op motorische beperkingen van patiënten.